Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Olympische Inspanning
Super Saturday.
The Day That Britain Roared. (zo werd het genoemd op de BBC)
Zaterdag was een ge-wel-di-ge dag voor Groot Brittannië op de olympische spelen.
Lief zit aan de tv vastgeplakt. De hele dag, en er is slechts zelden tijd om zich te wassen of een boodschap te doen.
Waar ik ontzettend kan genieten van de Tour de France, omdat het zulke rustige televisie is, en elke dag een beetje hetzelfde, zijn de olympische spelen (al vanaf de explosieve openingsceremonie) te druk voor me.
Teveel sporten, teveel sporters, teveel regels, ik begrijp er niks meer van.
En dan is daar nog het lawaai.
Uitzendingen met achtergrondmuziek, de stadioncommentator, de studiocommentator, juichend en brullend publiek en de geluiden van apparaten (zoals de piepjes bij het schermen). Een allesoverspoelende kakofonie van herrie waar ik geen chocola meer van maken kan.
O ja, vergeet ik bijna de emoties. Want telkens als er iemand aftikt, over de streep gaat of dat podium op moet huil ik mee. Met de sporter, of met zijn in beeld gebrachte jankende moeder.
Dus ik breng de dag niet voor de tv door, ik zit boven. Echt ontlopen kan ik het niet, want elk half uur komt Lief de gang in stormen. ‘Jaaaaa Weer Een Goud!’ Om vervolgens uit de overdadig aanwezige weetjes-encyclopedie in zijn hoofd uit te leggen: wie, waarom, wanneer, de hoeveelste spelen, hoe oud. Pfft.
Hij snapt niet dat ik het niet snap. Dat het moment dat ik ‘o ja, fietsen’ denk ze alweer bezig zijn met zevenkamp. Dat de voortdurende drukte, de uitleg, en vooral gisteren uitbundige stemming bij mij vooral energie kost.
(en weggelekte energie betekent elders meer rommel. Vuile vaat in de schone vaatwasser zetten, impulsief op verkeer reageren terwijl ik de hond uitlaat, etc.)
Na een paar keer uitleggen dat het geen desinteresse is maar onvermogen, en ook zien dat dat in zijn jubelstemming niet aankomt, doe ik maar alsof.
Ik uhuh, ik knik, o ja, echt waar? Wat goed! Eigenlijk zonder naar hem te luisteren. En dat gaat prima. Tótdat ik hem op mijn automatische piloot een vraag stel.
‘O dus ze zwemt nog maar 4 jaar?’
‘Róeit!!! Ze róeit nog maar 4 jaar!!’
‘O ja dat bedoel ik natuurlijk ook. Zei ik zwemt?’
Duh.
9 Comments on “Olympische Inspanning”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Hahaha, lieve Ragna! Wat vervelend voor je, natuurlijk, dat je (nog?) niet meer “mee-blij” met je lief kunt zijn… Ik ben er ook zo één… Olympische Spelen zijn een roes voor me. En ik maar denken dat mijn enthousiasme iets daarvan overbrengt op een ander! Silly me! Goed dat je me even met beide voeten op de grond zet! Gauw even mijn lief knuffelen en vragen wat ZIJ wil doen vandaag! Want natuurlijk zijn er ook de samenvattingen nog!
ahh wat lief. Ik vind het prima hoor, die roes van mijn liefje. Het is maar eens per 4 jaar, dus ik gun het hem van harte. Voor hem wel jammer dat ik dat niet delen kan. maar ja, dáár valt niets aan te doen.
Het enige dat ik zag van de Olympische Spelen, zijn de stukjes bij het Journaal. En janken? Dat doe ik alleen maar als ik het heb over het nieuwe kleinkind, dat we half november verwachten.
Wauw Ton, Proficiat!
*brult en grinnikt tegelijkertijd*
Ach, ik begrijp jou beter dan ik jouw lief begrijp… Ik kan het ook allemaal niet volgen. Heb nog net tussen alle andere sporten twee keer een zwemfinale gevist. Twee keer goud. En een keer brons. Het is me teveel, te druk, met allemaal sporten waar ik zonder OS ook niet naar kijk… Dus doe ik andere leuke dingen… En gun ik sportfanaten hun OS. Van harte!
*SMAK* Je doet het goed lieverd.
Zoenen van jou zijn altijd +1!
“Hij snapt niet dat ik het niet snap.”
Is het heel erg dat ik dat niet snap?
Mééstal snapt hij me heel goed.
Maar hij moet er a) weer even aan wennen dat ik thuis ben en b) is als een klein jongetje in een snoepwinkel zo blij met de olympische spelen.
(ik denk dat ik ff uit zijn referentiekader ben gevallen hahaha)
Maar wie weet leest ie dit ( als er tenminste niet net ergens iemand hard of hoog of ver aan het springen is) en helpt het weer een handje..