Het Gaat Vanzelf Weer Over..

Elke dag weer is er een uurtje vol overmoed. Nadat de druk in mijn hoofd is verminderd omdat ik alweer even rechtop zit, en als alle pillen hun werk beginnen te doen. Een uurtje gevuld met plannen van allerlei pluimage.

Éven bedenk ik dan wat ik allemaal zou kunnen gaan doen. Ik kan gaan knutselen, een lange wandeling maken, ik kan fietsen, iets lekkers koken, een taart bakken, de zolder opruimen, de vloer dweilen, de heg knippen, op een terrasje gaan zitten of naar de Efteling gaan.
Óf ik kan een aantal van die plannen achter elkaar plakken en er een dag van maken!

Ik word altijd erg blij van al die plannetjes, en als je ruzie met me wil is dit het juiste moment om aan me te vragen zou-je-dat-nou-wel-doen? of Is-dat-wel-zo-verstandig? Ook gelijk tot actie overgaan en zeggen ‘Ja leuk! Gaan we meteen doen!’ is niet zo heel handig.
Mijn omgeving weet dan ook dat ze vooral ‘ja wat leuk’ en ‘o wat een goed idee’ moeten zeggen en me nog een half uurtje stil laten zitten. Dan is het meestal alweer over.

Dan denk ik: ‘eigenlijk best moe. Eerst Nessie uitlaten, en dan maar eens naar bed.’

Ik weet natuurlijk dat ook jullie (gewone normale mensen) dit soort plannen hebben die weer wegebben. Maar waarschijnlijk bent u dan al wel aangekleed, of hebt u gedoucht, uw haar gewassen, of de dagelijkse boodschappen al gedaan. Bij mij staan zélfs dat soort mondaine zaken nu juist op het lijstje Wilde Plannen.

About these ads