Hyperdepiep!

Afgelopen maandag was ik jarig. Ontzettend vreselijk jarig. Ondanks dat ik er niks aan ging doen, (na ‘t fiasco van de snauwpartij op Lief’s verjaardag in maart leek me dat beter) ging ik het in mijn eentje heel hard vieren. Na twee verjaardagen die de treurnis ten top waren was ik vastbesloten van deze iets heel leuks te maken.

Nadat ik drie dagen lang ‘zij is bijna jarig, zij is bijna jarig, zij is bijna jarig in de gloria’ had gezongen tegen mezelf en tegen Lief was het dan zover. Met de lekkerste taartjes van Den Haag, bezorgd door de vinex-taart-taxi van meneer en mevrouw Bee.

Er werd gezongen door Lief en via de telefoon door mijn neefje en nichtje, ik liet een vrachtwagen vol tranen. Zuslief vroeg of er nog wat tranen bij konden en gaf me toen een linkje. Op Flickr had zij een pagina gemaakt waar iedereen zijn verjaardagswens aan me kwijt kon, en inderdaad: nóg een vrachtwagen aan tranen.
Prachtig en ontroerend hoe zoveel van jullie tijd en aandacht hebben geschonken om voor mij een mooie wens te maken.  Kijk maar eens hier.

Mijn ouders kwamen een lekker taartje eten en mij en Nessie vervolgens meenemen naar Brabant. Hoog tijd voor een logeerpartij voor mij en een potje doen-waar-je-zin-in-hebt voor Lief.

Mijn twittertijdlijn explodeerde de hele dag van alle gelukwensen, de virtuele confetti, en vooral van heel veel taart.
En dan de kadootjes. Bedólven ben ik. Schandelijk Overdadig Genant Welverdiend veel. Van een e-reader tot een potje heerlijke gezichtcreme. Van mijn ouders en zus&schoonbroer kreeg ik een boormachine. Een wat? Ja ik weet het, maakt veel herrie, maar ach, ik heb ook mijn stofzuiger en wasmachine niet weggedaan toen ik last kreeg van al dat lawaai. En daarbij, als mega knutselkoningin-in-wording moet je wel goeie tools hebben, toch?

Wat een verwennerij!
En kennelijk is de verwennerij nog niet klaar. Hoewel ik al twee dagen niet meer jarig ben blijft de brievenbus maar klepperen. In Den Haag, maar ook gewoon op het adres van mijn ouders weten jullie me te vinden. Kaarten, chocola, mooie haakwol, een leuke gehaakte bloemenslinger, een prachtige doos vol supermooi vilt om iets van te maken, een zakje lontjes, ballonnen en leuke haakpatronen, toeters, een lammetje, bloemzaad, mooie lipgloss.
Ik ben vást nog van alles vergeten, maar ik ben de draad er van kwijt.
Moe, meuh van al mijn gehyper, maar vooral ook verbijsterd en geraakt. Door jullie aandacht, jullie liefs, maar bovenal van hoe goed jullie me kennen.

Als ik een drinker zou zijn zou ik inmiddels in de fase zitten dat ik iedereen om de hals zou vallen met een lallend ‘ik-vind-je-zo-liehief’…
Ik voel me de koning te rijk, en wil jullie graag allemaal heel, heel erg bedanken! In mijn volgende leven, als ik een nieuw en gezond lichaam heb geef ik een groot feest en zijn jullie allemaal uitgenodigd!

Wauw!
WAUW!

O ja en Carla: Dank je wel voor je leuke kaart met de Akelei zaaddozen erin (compleet met bewaardvies). Een doorgeeftuin is een geweldig mooi iets.
Je schreef erbij dat je benieuwd was waar ze terecht zouden komen.

Daarop heb ik al ‘n antwoord: Bij ‘t openen van de envelop zijn ze bijna allemaal beland op het perzisch tapijt van mijn ouders!

*verder nog even afwezig is. Heeft een hoop slaap in te halen en punten te sparen* 

About these ads