Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Overregistratie
Sinds mijn hersenbloeding is alles tè.
Ik hoor te hard (hoofdpijn), het licht is te fel (hoofdpijn), alles ruikt te sterk (misselijk), alles beweegt te snel (misselijk) en een aai voelt meteen als kietel óf als kras.
Maar ook de reactie van mijn lichaam op andere prikkels is veranderd.
Schoenen? Blaren. Niet alleen op je hielen, maar gerust ook midden onder je zolen.
Stoten? Blauwe plekken.
Hard knijpen in bijvoorbeeld blikopener of tuinschaar? Bloedblaren.
Klein wondje? Ontstoken. Of dat nou gaat om een nagelriem, of een krasje van Nessie.
Spanning betekent nachtmerries, stinken van het angstzweet, een bonzend hart en trillende handen. Wát spanning brengt is daarbij ook veranderd. Een afspraak (ook al is ‘ie leuk) is spanningsvol. Zelfs als Lief een afspraak heeft brengt mij dat stress.
In mijn brein wordt alles overgeregistreerd. Mijn lijf kent een niks-aan-de-hand-stand en een ALARM-stand. En er zit weinig tussen.
Klinkt vermoeiend? Is het ook. Ik zweef altijd ergens tussen moe en volledig uitgeput. Ik slaap nog steeds zo’n 14 uur per dag. Omdat ik het anders gewoon niet red.
Momenteel heeft mijn lijf, net zoals het jaar hiervoor, een nieuwe manier om hooikoorts te beleven. Ben ik al zo’n jaar of 10 gewend aan een verstopte neus en genies wat ik vervelend vond, maar waar goed mee te leven viel, tegenwoordig is het jeuk.
Onder mijn voeten, in mijn handen, mijn benen, armen, hals, rug, mijn hoofd. Ik voel me alsof ik in een ton met enge beestjes ben beland. Ik krab, en krab en krab wachtend tot de allergie pillen hun werk weer beginnen te doen. En als ik mezelf weet te beheersen en niet krab merk ik dat ik overal langs schurk. De rugleuning van de stoel, het randje van de aanrecht.. Gék wordt ik ervan.
Ondertussen denk ik aan de schuurmachine (zo’n muis, waarmee je makkelijk in alle hoekjes kunt komen) en de rasp die in het keukenkastje ligt. En hoe ik vroeger wel eens bij Jan in de koeienstal kwam. Daar hingen dan aan de muur grote borstels zodat de koeien lekker konden schurken. Ik wil ook zo’n ding! NU!
In dit blog laat ik de cognitieve zaken zoals mijn slecht werkende geheugen of mijn gewéldige inschattings-en beoordelingsvermogen maar even buiten beschouwing, want dat is weer een heel ander verhaal.
17 Comments on “Overregistratie”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Flickr
|
Pingback: Sociale media, digitale communicatie in de zorg – Blogs
Tepel is ook prima! (Alles waar “te” voor staat…)
LOL
Een TEgoed op de bank is ook niet mis.. en dan hebben we het nog niet over TEderheid gehad..
Mijn vader zaliger zei altijd ‘Alles waar TE voor staat is niet goed, behalve tevreden, tehuis en tequilla’. En misschien mag ik dit helemaal niet zeggen, maar bij huidproblemen (en allergie zoals hooikoorts) helpt homeopathie in combinatie met voedselaanpassingen vaak… *krijgt nu de hele antikwakzalverswereld op zich af*
Sterkte!
LOL
TEquila
Ik slik naast de pilletjes van de dokter belladonna en ach.. ik blog, ik vraag niet om advies: IK DEEL MEDE.
:)
Het voordeel van Bella Donna is dat je er zelf 1 van bent geworden …. Of eigenlijk …. Nog steeds bent whahaha
Jakkes, jeuk is gekmakend! Ik heb even zitten nadenken en mijn oudlief, Sjoerd (ook altijd jeuk: van medicijnen), had altijd baat bij mentholcreme, maar ja, de overheersende geur van menthol zit je ook weer niet op te wachten. :-(
Ik heb toch voor de zekerheid even gebeld met zijn huisleverancier van anti-jeuk (Mentho 10) en het blijkt dat ze daar nèt een productlijn aan het uitrollen zijn waarbij veel minder (o.a.) geurstoffen in zitten. Niet specifiek tegen jeuk, maar je zou kunnen vragen of ze je een testtubetje opsturen?
Andere oplossing is mogelijk iets met hydrocortison en/of bijschorsnierhormonen erin. Moet via de huisarts, want je het is ‘troep’ (zoals Sjoerd zou zeggen), maar wie weet heeft hij nog andere ideeën (ik vertel alleen wat ik weet). De tip van lief-in-een-potje over hete douches laat die maar achterwege, want dat zorgt weer voor andere problemen. ;-) Hopelijk gaan straks de hooikoortspillen goed hun werk doen en heb je het anti-jeukspul minder (of niet) nodig.
En als laatste, mochten jullie straks in jullie hutje op de hei zitten, ga dan zoeken op Internet op tips om je tuin iets minder stuifmeelvriendelijk te maken, want daar blijkt ook veel gedaan te kunnen worden. Helaas houdt stuifmeel zich niet aan de tuingrenzen, maar alles is meegenomen.
Liefst zou ik natuurlijk gewoon de jeuk van je overnemen (ook al zou ik er zelf gèk van worden), want eerlijk zullen we alles delen en jij hebt al genoeg aan de rest. Anyway, ik ga even zelf even het flesje mentholpoeder pakken, want over jeuk praten, is bij mij jeuk krijgen. *krab, krab, krab*
Dikke knuf!
Lief! *krab krab krab* ik heb idd ook van die zalf… lidocaïne en menthol. dat helpt wel, maar vind ik een zwaar middel en kan er moeilijk hele dagen in gaan liggen rollen.. :)
Precies, het zijn ook behoorlijk heftige middelen (menthol niet, maar ja, die geur!) en als het even kan, moet je ze echt vermijden. Lief had altijd schroevedraaiers, van die handjes op steeltjes bij de hand en ‘s avonds mocht ik gaan krabben op zijn rug.
ik had na mijne tia meer dan een jaar last van bewegende dingen in de auto zitten en dan auto die voorbij kwamen de hel mijn meisjes die met de poppenwagen door het huis liepen aaaaaaaaa het te snel praten van anderen ,en mijn linkerkant was altijd zo moe nu nog maar het is leefbaar ik hoop ragna dat jij ook snel beterschap hebt groetjes
Jakkes wat vervelend voor je
Ik heb wel eens gehoord dat er voor kinderen met jeuk een soort krabknuffel is. Een knuffel met klittenband erop genaaid. Een stukje klittenband, verstopt in een broekzak genaaid ofzo voor volwassenen. Door bij jeuk aan dat klittenband te wrijven, of Robben dat wet ik niet meer, registreren de hersenen dit als krabben aan waar het jeukt en dat vermindert de jeuk.
Alleszins het proberen waard . Veel sterkte ermee. O ja, ik schurk langs de deurpost …..en gebruik nu 4 blauwe pilletjes per dag tot afgrijzen van de apotheker, maar het helpt wel.
4??? o dan kan ik nog omhoog! *blij kijkt*
Ik probeer trouwens vooral maar NIET te krabben.. want dan is het hek van de dam.. een soort Hoofd-Schouders-Knie-en-Teen-Knie-en-Teen maar dan minder grappig.. :)
In plaats van krabben waar het jeukt, dus op kLittenband krabben. proberen dus, schijnt in de hersenen het gevoel te geven dat je krabt waar het jeukt…je kunt de grijze cellen dus zelf ook voor de gek houden. Deze methode wordt gebruikt door de dermatologiepoli voor kinderen. Is geen verzinsel van mezelf.
En die blauwe pilletjes zijn dus géén viagra, maar aerius , tegen allergie . Volgens mijn dermatologe kon 4 pillen per dag geen kwaad.
Ga ik proberen! Heb nog wel ergens een stukje liggen. Na een week of zo werken die pilletjes meestal goed, t begin is het ergste…
Maar fijn wel dat er méér mogen. heb 1 voorgeschrveen en heb er nu 2 ingenomen. 1 ‘s morgens (werd vanochtend krabbend wakker) en 1 voor ik naar bed ga, anders slaap ik niet.
Als je dat zo leest dan zou je toch zeggen dat er ergens een dokter moet zijn die een pil weet te verzinnen waarmee die superovergevoeligheid voor alles een dreun de goeie richting uit krijgt. Maar ja, blijkbaar niet.
En zo’n ding om je rug te schuren? Ze verkopen ze bij de Tuinen enzo. Van sisaltouw gemaakt met handgrepen zodat je makkelijk je rug kunt schrobben. Nee, doe maar niet. Je gaat waarschijnlijk schuren tot de vellen erbij hangen.
Het is gewoon k*t en dat is het.
Zo’n pil is er ook wel. Maar dat is juist wat ik niet wilde. Want naast de gebieden platleggen waar ik last van heb zou het ook mijn (overgebleven) denkvermogen, creativiteit, humor, en gevoel onder een chemische laag bedekken.
En dan hou ik helemaal niks over van mezelf. Dat doen we dus niet. We doen het er maar mee.