Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Mens, Durf Te Freubelen!
Ik was nooit echt erg creatief. Ja wel in dénken, maar niet in maken.
Op de lagere school vond ik ‘t knippen en plakken saai en het breien stom. Alles waar zaagjes, gutsen en ander spannend gereedschap bij hoorden ging aan mij voorbij omdat ik niet mee mocht doen.
Ik was de namelijk reden dat mijn leraren op de lagere school hun ehbo vaardigheden op peil hielden. Zelf heb ik altijd gedacht dat ‘t kwam doordat ik linkshandig ben. Daardoor moet je alles wat je aanleert andersom doen dan de rechthandigen. Dus als de leraar zei: van je áf snijden… Nou ja, je begrijpt ‘t wel.
Later durfde ik nooit. Ik vond alles wat ik maakte stom, en er waren altijd wonderkinderen in de klas die de sterren van de hemel tekenden en schilderden. Of heel secuur iets konden knippen en plakken. En zo werd mijn creativiteit de nek omgedraaid.
Tot 2 jaar geleden. Of iets korter eigenlijk. Om mezelf niet helemaal dood te vervelen, en om iets te doen te hebben wat mijn aandacht afleidt van alles wat ik niet meer kan begon ik te freubelen.
Met vilt, met verf, met wol, met stof, met garen. Ineens merk ik dat ik dúrf. Na heel lang níets te kunnen ben ik ineens superblij met álles wat ik maak. Ook omdat iets maken iets productiefs is en er aan mijzelf en mijn leven weinig productiefs te ontdekken valt.
Dus krijgen vriendinnetjes een amateuristische zelfgevilte bloem van kleuterniveau die ik apetrots overhandig. Een zelfgenaaid schaap, een gefreubelt gehaakt bloemetje waar de telfouten vanaf springen. En O Wat Ben Ik Daar Blij Mee! (Lief ook, want alles wat ik weggeef staat niet in ons huis)
Het zelf dingen maken is iets wat me veel plezier geeft, en wat ik denk ik zonder hersenbloeding niet had ontdekt.
Van een plastic tasje met wat knutselspul heb ik intussen een verzameling lapjes, kraaltjes, touwtjes, wolletjes waar ik heel veel plezier aan beleef. Omdat ik dúrf.
Én het is waar wat ze zeggen… Oefening baart kunst!
16 Comments on “Mens, Durf Te Freubelen!”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Ik kom toevallig bij je blog uit en ben het helemaal met je eens. Zo’n 1,5 jaar geleden kwam ik thuis te zitten met ME. Dat gefreubel geeft inderdaad het gevoel dat ik iets productiefs heb gedaan met mijn dag, een stukje voldoening, al is het nog zo minimaal mogelijk :)
HUH? ‘een amateuristisch zelgevilte bloem van kleuterniveau’? wat BAZEL jij nou? een prachtige roos die trots in mijn woonkamer ligt, waar ik elke dag weer blij van word én die door iedereen bewonderd wordt. GEKKIE!
LOL overdrijven is ook een kunst lieverd! Maar wel lief, en idd als ie nog steeds in de kamer ligt valt ‘ie vast niet op tussen de knutsels van E.
:) :) :)
HMPF!
ghegheghe
Nou laat ik dan maar zeggen dat ik zelf verbetering zie in wat ik maak…
Je maakt hartstikke leuke dingen. Niks van te zien dat je dat niet al heel lang kunt. Dus het zit er toch wel ergens in die creativiteit. En lekker fröbelen is zo fijn. Ik heb ooit op keramiek les gezeten. Heel veel bakjes, schaaltjes en potjes. Als ik nu bij ouwe tantes kom dan zie ik ze nog overal staan. Leuk is dat.
Ik deed een cursus beeldhouwen… maar ja.. dat is niet meer zo heel erg passend bij me…
Behalve de hersenbloeding had ik het zelf kunnen schrijven. Ik haatte handwerken. Dacht ik. IN mijn geval tot een maand of 2,5 geleden? Zoiets? En een jaar of 4 geleden vond ik na een workshop sieraden maken zo leuk dat ik na 2 maanden al een webwinkel ben begonnen.
En nu ga ik dus zonder mijn Addi de deur niet meer uit! Heerlijk therapeutisch, dat gerommel en geschep!
Zelf frutten is zo leuk. En het lukt eigenlijk altijd. Toch? Misschien anders dan je in gedachten had, maar soit, wie maalt daarom. Zo bezig zijn is gewoon fijn!
Het belangrijkste is te genieten van het proces van het scheppen van iets nieuws in dat geval geniet je ook van het resultaat ook al is het (in jou ogen) niet perfect. Dat probeer ik mijn cursisten ook altijd mee te geven, gewoon doen en durf!
Gutsen. Ik moest even denken wat dat ook al weer was. Ik geloof dat me iets begint te dagen…
Wilde even zeggen dat je de meest prachtige dingen maakt. Niets van te merken dat je pas 2 jaar creatieveling bent. Enne…fijn hè dat je resultaat ziet? Dat is (daar zijn we weer) zo herkenbaar…. Op naar nog veel mooie maaksels!
hahaha en eigenlijk klopt die 2 jaar nog niet eens.. Tot aan ongeveer oktober 2010 in het revalidatiecentrum deed ik niks.. dus ik hou het op anderhalf jaar. Jeuh! :)
Schilderde jij al daarvóór? Of is dat ook pas sínds?
Ik vind zelf maken ook heerlijk. Het geluk als iets lukt zoals het in je hoofd zat (wat bij mij misschien 1 op de 5 keer gebeurt), dat is kwalitatief heel groot geluk. En idd, ik geef ook veel weg. Heerlijk toch! :-)
Ik zat net even op je blog te neuzen heb even je muelsirepen recept opgeslagen. Klinkt lekker!
heerlijk meid ga vooral zo door
kussies
Een zelf gemaakt schaap? Een echte SuperRagnaOriginal zul je bedoelen! Ik ben supertrots dat ik er daar één van heb!
Ooit wordt die heel veel geld waard! Let maar op!