Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Het Ligt In Haar Bed En Het Gromt..
Ik heb het nog lang volgehouden vind ik zelf.
Wel moe en een zeer hoofd, maar nog steeds te doen. Tot vandaag. Een verbouwing in de straat, klussende achterburen. Mooi weer dus gillend buitenspelend kinderspul voor de deur. Kletsende huisvrouwen, stuiterende voetballen en rinkelende kutfietsbellen en net als toefje op de taart een bellende ijscowagen (met bijbehorende kinderzeurkoren).
GROM. Daar issie dan. Een enórme MEUH. Ik was er al op aan het wachten natuurlijk. Ik voel mijn lontje met de minuut korter worden tot er niks van over is en een diepe boze frons zich permanent tussen mijn wenkbrauwen heeft genesteld. Lief krijgt inmiddels al een paar uur geen ander antwoord dan: ‘waar bemoei je je mee?’ of ‘wat moet je?’ en haalt zo af en toe zijn schouders op. Zelfs al mijn dromen, bij ieder dutje, zijn weer verworden tot boze nachtmerries waaruit ik nog woester wakker werd dan ik eraan begon.
Die boosheid, het niks kunnen hebben, misschien dat ik dat nog wel het vervelendste vind van hersenletsel.
Extra pijnstillers erin, oordoppen en hopen dat ik zoveel mogelijk slaap. (o en hopen op regen. Omdat dat goed is voor de tuin *schijnheilig kijkt*)
En als ik over een paar dagen bijgeslapen en uitgescholden ben… misschien is deze taart dan wel een goed idee voor mijn Lief. (zus heeft al aangeboden hem wel te willen bakken)
Foto en idee van dit blog.
9 Comments on “Het Ligt In Haar Bed En Het Gromt..”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Je weet dat de terugslag komt en toch valt het altijd weer tegen. Weet ik ook uit ervaring. Sterkte hoor. En een heel zacht knuffeltje.
XXX
*Een krat vol met morele oordopjes verstuurt*
Hoi ragna,moet je zeker vragen aan je zus van die taart erg leuk. wat jij in je blog schrijft, is alles wat ik zelf herken, prezies hetzelfde!(NAH) groet Petra
LIeve RagnaJa, dit lezende mag het van mij gaan stortregenen, graag 2 dagen (of langer). Voor jou van mij! (en ook omdat mijn open huis weer dicht is, maar niet af ;-) )
het is ook moeilijk. Sterkte maar weer, met de MEUH en alle andere aspecten van de NAH op dit moment. Goed ook wat je voor TEDxMaastricht schreef, dat je meer rust en tijd wil voor samen met je lief.
Ik denk dat hij het zonder taart ook wel begrijpt. En als het huis straks verkocht is en jullie zitten in een hutje op de hei dan heb je al die fijne mooiweergeluiden niet meer. Maar dan wil ik je ook niet horen over de vogeltjes die zingen! ;-)
Ah.. maar da’s simpel! Vogeltjes kun je wegjagen of afschieten. Als je dat met kinderen doet krijg je meteen gedoe met hun ouders…
Ik jaag de vogeltjes ook weg op onze veranda. Zelfs de mooie gele en de kleine pieperts. Hard klappen en steentjes gooien (oeps … per ongeluk). Weg jullie kwellende herrieschoppers.
Meis, al mijn reserve is op en alles is te hard – zelfs het borrelde koffieapparaat.
Sending you a big kiss.
xxxx
O meis ik ben zo vreselijk TROTS op jou!!!!!