Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Grootste; En Vooral Ook Kleine Plannen
Mijn zondag begint rustig. Uiterlijk althans. Er staat weer iets spannends op mijn programma, en wel morgen.
Een hele tijd geleden al ben ik gevraagd om iets te komen vertellen over ziek zijn, patiënt zijn en mens blijven. Vol enthousiasme zei ik ja. (niet in de laatste plaats omdat het erg klikte met de organiserende man :) )
Al weken weet ik wat ik wil vertellen. Het ligt dicht bij mezelf, dus makkelijk genoeg. En toch..
Om ‘s ochtends fris en fruitig daar te kunnen staan slaap ik de komende nacht al in Breda. In mijn eentje. Ik wordt opgehaald, naar mijn hotel gebracht; het is allemaal geweldig goed geregeld. En toch..
De bedoeling is dat ik een groep internationale studenten iets probeer mee te geven en te leren, maar ook voor mezelf is het een groot leermoment. Kan ik het rustig en overzichtelijk houden. Niet alleen mijn praatje, maar vooral alles eromheen.
En, heel eerlijk, weet ik nu al dat het antwoord nee is.
Ergens is er iets veranderd in mijn stressverwerking, en mijn lijf staat al een paar weken op scherp. Bizarre boze nachtmerries hebben het weer gewonnen van de zoete dromen. En dus heb ik afgesproken met mijn lief dat deze keer de laatste gaat zijn.
De afgelopen maanden ben ik, zonder revalidatie, zelf aan het prutsen geslagen met wat ik kan. Soms kwam ik erachter dat ik meer kon dan ik dacht, en soms beduidend minder. En dat is goed. Ik ben een hoop aan het leren. En een van de dingen die ik heb geleerd is dat er meer aandacht moet naar mijn Lief.
Dat mijn thuis niet alleen de plaats is om bij te komen zonder lontje en me MEUH te voelen, maar dat het ook de plaats moet zijn waar ik geniet. Alleen en vooral ook met mijn grote Lief.
Het is vreselijk vleiend dat ik word gevraagd om mijn verhaal te doen, om ambassadeur te worden van dit of dat of een stukje te schrijven ergens voor maar voor de komende tijd heb ik mijn prioriteiten duidelijk. Mijn man en wij als gezin verdienen mijn energie nu meer.
Dus ga ik vanavond en morgen vreselijk genieten. En vanaf volgende week (na tedxmaastricht) even terug naar stukjes fietsen en kopjes koffie.
Terug naar rust en regelmaat, #kleinhouden, overzichtelijk- en voorspelbaarheid.
En dan ga ik nu eerst nog even heel hard stuiteren! Vroeger draaide ik mijn hand er niet voor om; een vreemde omgeving, ergens alleen naar toe… het is altijd even makkelijk geweest. Maar nu, het is een mega mijlpaal! (ik vermoed dat Lief niet verder dan een meter bij zijn telefoon vandaan durft te gaan)
O ja, en laat ik dan voor de biljoenste keer nog even op het programma kijken wat ze eigenlijk van me verwachten morgen…
22 Comments on “Grootste; En Vooral Ook Kleine Plannen”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Lieve Rag,
Tijd niet gereageerd, wel veel gelezen. Ik bewonder je, heb ik altijd gedaan, en vind het gaaf dat je zo’n leuke/lieve vent aan je zijde hebt. Dat is toch het belangrijkst!!
Je cactus staat nog steeds in mijn kantoor en de betekenis staat nog in mijn geheugen gegrift :)
Dikke kus,
Ink
Altijd fijn om van jou te horen Ink! Enneh.. vertel eens, wat was de bedoeling van die cactus??? #geenflauwideemeer
De Gulle Lach. Die verwacht ik morgen. Ben reuze benieuwd hoe het allemaal zal lopen in Breda, maar ik zal na afloop in Tilburg in ieder geval zorgen voor koffie, taartjes, goei weer en slechte grappen. Kijk er zeer naar uit!!
Veel sterkte en succes voor morgen, Prinses Ragna! En voor de tijd daarna wens ik je dat je van en met en door en vanwegen al je kleine plannen die het grootste zijn uberhaupt intens kunt genieten samen met je Lief (en met Nessie!). *diepe buiging maakt*
Test
Hé, ‘t is me gelukt: ik kan weer reageren! Ik weet dat je ‘t kunt, spreken voor publiek. Dat is iets wat mij nooit zou lukken, succes morgen in Breda! (zo’n mooie stad!) en voor daarna, ook na Maastricht: wees gelukkig met Lief!
hahaha test :)
Ik had al zo vaak geschreven zonder dat ‘t lukte, vandaar :-D
Zo meissie, dit ga je toch maar weer doen!
Juist met aanvulling van dit blogbericht, laat je zien wat het doet om met een beschadigd brein te leven. Je doet, probeert, loopt tegen je grenzen aan en daaroverheen. Prioriteiten worden steeds duidelijker. Sommige acties, hoe graag je ze ook wilt doen, kosten teveel.
Rete irritant om te moeten kiezen, terwijl je vroeger zoveel meer aankon.
Ik wens je een mooie dag toe morgen en succes (gaat zeker lukken) met ´je praatje`. Ambassadeur zijn, kan op vele manieren. Door zo open te durven schrijven bijvoorbeeld! Ik herken veel in je stukjes en dat is fijn.
Kiezen voor je gezin, lijkt mij geen slecht voorbeeld.
xx
Carla
Lieve Ragna,
Na alle mooie lieve woorden die hierboven al geschreven zijn kan ik alleen maar zeggen; hier sluiten wij ons van harte bij aan! Je kunt het! en je zult net zo’n succes zijn als in Maastricht!
Wat je gelijk hebt om je gezinnetje op de eerste plaats te gaan stellen!! Er is echt niets belangrijker!
Geniet van je succes, en daarna van elkaar! (als je lontje weer is aangegroeid, en de meuh weer voorbij is ……;-)
zoen van ons.
Hola amiga,
Door de tranen van herkenning heen je blog gelezen… Een ogenschijnlijk simpele stap, met de juiste prioriteit, maar wat doet dat kiezen vreselijk pijn!
Ik wens jullie heel veel liefde, tijd en energie samen…
Un beso, José
ben trots op je, je besluit van ‘nu alleen focussen op het belangrijkste in je leven’.
Je hebt genoeg bewezen dat je een doorzetten en niet veel uitdagingen uit de weg gaat dus dat is een pluim waard. Deze beslissing is, vind ik persoonlijk, een nog grotere pluim waard.
Dit is waar jouw leven gewoon echt om draait, je lief en die lieve beer van je met haar zere teentje.
Dat je een praatje kan houden, dat weet iedereen zo langzamerhand. Ik zie je nog zo staan daar in Maastricht, uiterlijk de rust zelf en zo vol vertrouwen en zelfverzekerd stond je daar.
Dus………….dat je het goed gaat doen is zo klaar als een klontje en je zal die jonge mensen iets moois meegeven, dat is wel duidelijk.
Daarna ‘het roer om’ en genieten van wat het belangrijkste is voor jou en vooral RUST EN REGELMAAT want daar is helemaal niets mis mee.
Lieffie ik ga heel sterk aan je denken maar ik twijfel geen moment aan je kunnen maar het zal voor jou best zwaar worden.
Geweldig dat je het toch doet en helemaal geweldig dat je de beslissing hebt genomen nog beter naar jezelf te luisteren en te gaan voor jezelf en lief.
Welkom in Breda, ik lig/sta/loop/heb het druk in RevantBreda!
Ik vind het knap dat je het toch weer durft! Sterkte.
Sjemig, wat heb ik toch een bewondering voor je. Voor jou als mens en hoe je met deze sh*tzooi omgaat maar misschien nog wel het meest voor je zelfreflectie en het lef waarmee je in de spiegel durft te kijken.
Ik wens je alle sterkte en succes vanavond en morgen. Hoop echt zo dat je er met een goed gevoel op kunt terugkijken! #zellufdoen
Liefs, Marloes
Elk stukje #zellufdoen voelt zo enorm! (en wordt met zoveel bibbers gadegeslagen door Lief)
Maar jij weet hoe dat voelt. Dus dat hoef ik jou niet te vertellen. Even zo grote bewondering voor jou meis! Je draai weer vinden, en die telkens opnieuw ook moeten zoeken is een megaklus!
Lieve Ragna, succes met je plannen EN succes met soms even geen plannen. maar wel met je lief. Gaat vast lukken zolang je het maar eigenwijs op je eigen manier doet.
dikke kus en knuffel uit zwolle
henk
Lief thanks! #wijhoudenwelvaneigenwijs
Je hebt het grootste gelijk van de wereld. Ik heb nog es een keer je ‘praatje’ in Maastricht gekeken en weer heb ik ademloos gekeken en geluisterd. Wat ge-wel-dig en wat leerzaam. En respect, diep respect, dat dwing je af. Dat zie je aan de hele zaal.
Maar meid, wat moet het inderdaad een stapel punten kosten. In de aanloop al. Dat is ook de ironie, je kan zoveel mensen helpen, medepatiënten en artsen en naasten, en ze laten zien hoe alles schel en vermoeiend binnenkomt. Maar juist dat maakt het schier onmogelijk om op zo’n manier over te vertellen. Misschien af en toe een filmpje opnemen als je energie hebt en dat ze dat kunnen gebruiken. Zoiets?
Enniewee, retegoed dat je voor jezelf kiest. Jij en Lief zijn het belangrijkst. En Nessie met haar zere teen.
Dikke knuffel zonder geluid en al te veel licht.
Kanjer!! Ik wens je veel succes de komende dagen, maar nog meer voor daarna als je je lekker even terugtrekt van die grotemensenwereld.
Oh wat een stap! En wat een goede beslissingen voor erna. Samen is zo belangrijk. Thuis moet niet de plek zijn waar je moet afreageren wat je buiten aan spanning oploopt. Thuis moet fijn zijn voor allebei. Dit is prachtig wat je nu doet maar ik kan me de spanning zo voorstellen.
En daarna MEUH en een heel kort lontje en dan …… de zomer tegemoet.
Precies. Gezellig met mijn Lief!