Ragna Ja
Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Je Dag Verknallen in 9 Stappen
Maandagavond was ik met een vriendin naar de Makro. Boodschappen doen in het groot. Met een lijstje. Een aanslag, maar heerlijk. Zo’n winkel is geweldig voor me; van potgrond tot douchespul en wasmiddel, we hebben in de categorie ‘houdbaar’ weer voor een dik half jaar de boodschappen binnen.
Goed voorbereid, zonnebril, oordopjes, mijn onafscheidelijke hoedje en goed voorgeslapen.
Behalve het verkeerde douchespul (ach dan ruikt Lief maar een half jaartje anders; oei realiseer me nu dat ík daar meer moeite mee ga hebben dan hij) en de verkeerde hondenbrokjes (Nessie vreet alles) heb ik meegebracht wat ik wilde kopen, en zo Lief heel wat ritjes op de fiets bespaard.
Zelf vind ik dat ik het er goed vanaf heb gebracht. Een beetje overweldigd door de grootte van zo’n zaak, tegen het einde wat moe en chaotischer wordend, maar ik vraag me af of vriendinnetje Mus heel veel aparts aan me merkte. Dat is dan voor mij weer belangrijk, want ik ben toch continue bezig om uit te vinden waar mijn beperkingen liggen en wat er nou precies anders aan me is geworden.
Op het winkelen ben ik dan weer trots. Dat ging goed vond ik.
Doodmoe thuisgekomen en in bed getuimeld maakte ik me klaar voor 2 dagen MEUH die onverbiddelijk volgen op een dergelijke krachtsinspanning. Dus, weinig op het programma en vooral me rustig houden.
En dan komt er post.
Een vervelend aspect van ziek zijn is dat je vroeg of laat te maken krijgt met bureaucratie. En mijn bureaucratie is zojuist begonnen.
Ik open de UWV envelop, want ik ben benieuwd. (foute beslissing nr 1) Ik snap de inhoud niet en klim in de telefoon (foute beslissing nr 2). Ik tref een ongeduldige dame die duidelijk geen zin heeft in gedoe en word van het kastje naar de muur en met een kluitje in het riet GEBLAFT. De paniek slaat toe. Ik ga surfen op internet om uit te vinden wat ik niet snap. (foute beslissing nr. 3) Ik snap er steeds minder van en de onrust neemt de overhand. Ik email 6 mensen (sommigen gepast en sommigen niet) met een hak op de tak verhaal en met de vraag of iemand me kan helpen. (foute beslissing nr 4) Ik mis mijn middagdutje. (foute beslissing nr 5) Ik vreet onderwijl hard huilend een grootverpakking After Eight leeg; ik was tenslotte een dag eerder bij een groothandel.. (lekkere maar zeker ook foute beslissing nr 6).
Dan word ik door mijn Lief naar bed gebonjourd. Een beetje boos. We hebben tenslotte de afspraak dat ik geen belangrijke post zo maar openmaak, en nu wordt de hele dag verknald. Ik kruip mijn bed in en kan gelukkig slapen. Drie uur later word ik na een fijne nachtmerrie wakker van een knoflooklucht in mijn neus; mijn lief is toch maar gaan koken.
Na het eten (ik op de bank, want geen energie om netjes bij Lief aan tafel te zitten) sluip ik even naar boven om mijn mail te checken. (foute beslissing nr 7) Verkeerd gestuurde mail is doorgestuurd aan de juiste mensen; en ik heb wat linkjes teruggestuurd gekregen van andere mensen. Meer moeilijke verzekeringsvoorwaarden en wetboeken. Hoewel ik van te voren weet dat ik dit soort dingen niet kan volgen ga ik het tóch proberen. (foute beslissing nr 8 ) De paniek die even wat was weggeslapen kruipt weer op. Ik gooi er even wat bemoeiallengedrag uit op twitter. (foutebeslissing nr 9).
Lief komt me weghalen achter mijn computer en terwijl ik hem en de hond afsnauw om niks zet hij thee voor me. Voor de zoveelste keer vandaag stik ik er bijna in. We zijn aan het bijhouden hoe moe en/of paniek zich verhoudt tot verslikken en dat schijnt een directe link te hebben. Ook heb ik overal jeuk, maar wat dat er mee te maken heeft weet ik ook niet.
Ik duik, veel te laat, mijn bed in en droom mijn enge dromen. Vandaag is die klote post het eerste waar ik aan denk. Maar ik doe er niks mee. Ik kán er niks mee. Ik mág er niks mee. Een dag zoals gisteren kan ik me eigenlijk gewoon niet veroorloven.
Dus vandaag ga ik proberen om geen verkeerde beslissingen te maken. Maandag zie ik mijn maatschappelijk werker en dan zien we wel weer verder.
Ik zal niet zo maar post open maken. Ik zal niet zomaar post open maken. Ik zal niet zomaar post open maken. Ik zal niet zomaar post open maken. #alweerwatgeleerd
17 Comments on “Je Dag Verknallen in 9 Stappen”
Geef een reactie
Uitgelezen:
Allemaal leermomentjes meisje!! Ik herken wel veel in je verhaal. xxx Tamara.
Aww sweetie, relax! I completely understand what you are going through. I could have written that post a few months back. In fact, I DID write such a post lol! Really, it takes trial and error, but bit by bit you will understand your limits and at the same time, bit by bit you will be getting better. If it helps, although I still get befuddled sometimes, it happens less and less. Also, when I go out and overdo it, it doesn’t take 2 days to get over it any more. I wish I’d listened to “them” when “they” said how long it would take. You know where I am if you want to talk :)
JayKay x
Zal ik het als ik weer eens een mail van je behandel het er ook nog ff groot eronder schrijven? :-)
#bemoeizuchtig typje die jouw ritten af wil zien nemen!!!
Het is niet leuk wat er gebeurt, maar je schrijft het wel mooi op!
bewondering voor jou en je menneke
ja
En natuurlijk een zachte knuffel … Of dat wat helpt ? Xxx Ella
Lieve Ragna, wat ben je dapper. Het is heel natuurlijk dat je post opmaakt dat over jou gaat! Het is keihard om tegen de bureaucratie aan te lopen, nog harder is daarbij je nieuwe grenzen aan te gaan. Mijn hart huilt om te lezen dat je zó diep moet gaan. Ik heb geen oplossing dan al aangereikt is, laat dit soort kutklussen door iemand anders doen. Het neemt echt niet weg wat jouw confrontatie is met het leven ná… Dat is de weg die je zelf alleen moet leven , dat is de eenzaamheid die onvermijdbaar is. Wat ik jedaarin wens is zachtheid naar jezelf
Aangezien je tot op bitniveau weet wat er niet zo goed ging (fout is een negatief woord) zal het dus ook steeds beter gaan. Zoals je zegt: #alweerwatgeleerd en dat is winst!
En verder ga ik niet zeggen van “oh, dat herken ik. Dat heb ik ook.” want daar heb je geen reet aan.
Geweldige blog weer. Dank!
Ik twitterde je al: doe net of je op vakantie bent, dan kun je ook geen post openmaken.
Ik laat belastingenveloppen altijd liggen tot een ‘stevig moment’, omdat ik weet hoe erg sacherijnig ik van die gasten kan worden. (‘t zelfde met UPC enveloppen trouwens)
En wat gaaf dat je naar de MAKRO bent geweest en dat Nessie alles vreet, wie weet wil ze de doucheschuim ook wel opvreten? :-)
Heeft Mus nu wat aan je gemerkt? Toen ik hier een tijd geleden voor het eerst kwam lezen dacht ik steeds: waar heeft die vrouw het over: hoezo beperkt?? Welke ziekte dan?? Zeker iets aan d’r benen ofzo (mijn interpretatie van de foto boven je blog #ikbensomszodom) Op je blog merk je niets aan je! Hahahahaha……lieve Ragna, fijne dag verder!
Wat weet je dat toch heerlijk op papier te zetten en zo herkenbaar!!
xx
Ach Ragna toch. Wat een kut dag weer. Bij mij was het ook zo. Ik leef met je mee. Het zal je steeds makkelijker af gaan naar de juiste beslissing te luisteren (hoe oneerlijk ze ook zijn).
Mijn vriend heeft vorig jaar alles voor mij uit zitten zoeken. Hij heeft ook twee jaar rechten gestudeerd. Zal ik vragen of hij jullie een beetje zou kunnen helpen. Die papieren zijn een hel. Totally not user friendly en dat voor mensen zoals wij die dat juist nodig hebben.
Ik denk aan je en stuur je een enorme knuffel. Laat die meuh maar komen. Ik heb er ook weer een. Het bezoek van mijn vader ging super (dacht ik) – tot mijn meuh er was. Nu moet ik ook weer boeten.
Dikke kus xxx Marianne
Of:
Je grenzen verleggen en goed boodschappen doen! (Goede beslissing nr 1)
Iets niet snappen en erkennen dat je hulp nodig hebt (goede beslissing nr2)
Jezelf troosten (wellicht had dat ook met een half pakje after eight gekund, maar dan nog!) (goede beslissing nr3)
Je door je lief naar bed laten sturen (goede beslissing nr 4)
Dicht bij jezelf blijven en erkennen dat je even geen energie hebt om aan tafel te eten (goede beslissing nr 5)
Je door je lief achter je pc laten weghalen (goede beslissing nr 6)
Zien dat het afsnauwen totaal onterecht is (goede beslissing nr 7)
Toch maar de kleine dingen doen, zoals theedrinken, ondanks het verslikken (goede beslissing nr8)
Het allemaal van je afschrijven op je blog (goede beslissing nr 9)
Vandaag even niks doen met stomme brieven (goede beslissing nr 10)
Je bent lief Bar, dank je wel.
#brul
En zó is het!
After eight is nooit, maar dan ook nooit een foute beslissing! :-)
Maandag zal alles vast wel weer meevallen. En tot dan fijne dagen!
Zonnige en bemoedigende groet