Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Mooi Weer. Eindelijk Mooi Weer.
Vijf dagen geleden liep ik nog door met-bakken-uit-de-hemel-vallende regen, en sinds vrijdag ben ik in de zon…
Mui Ne, visserdorpje aan de zee, mooi, klein strand, en niet veel te doen. Enkele resorts zijn er (mooi!) en er wordt hard gebouwd aan meer en meer.
Na een dag in de zon liggen heb ik samen met Lisa, kiwimeisje, een dagtrip gemaakt naar de zandduinen in de buurt.
Achterop de brommert bij twee zweden (want zelf te bang om te rijden), en nog een nederlander, hebben we dat in ieder geval overleefd zonder ongelukken. (Omdat iedereen natuurlijk weet dat je bij een ongeluk waarbij je 70 rijdt en geen helm op hebt, je natuurlijk het eindige voor het eeuwige verwisselt.
De zandduinen waren groot en wit en indrukwekkend, alsof we ineens in een woestijn beland waren! Het mooiste van die dag was onze spontane zwempartij later. Ergens langs de kust, bij een verlaten stukje met een klein eilandje in de baai. De jongens gingen kijken of ze het eiland konden halen, en Lisa en ik hebben in de (vrij grote) golven gepeeld en gezwommen. Nergens op gerekend, dus iedereen in zijn ondergoed, en een naakte zweed. (hahaha) Diepblauwe zee, grote witte schuimkoppen in de branding… zucht…
Na het zwemmen op weg terug naar huis een prachtige zonsondergang gezien met allemaal visserbootjes in de baai….. wederom zucht….
Daarna leker uit eten, en een drankje aan het strand… Ja het leven is erg zwaar deze dagen… :)
En toen het klapstuk van de avond… een uurtje zwemmen in een duur resort in een mooi en verlaten en donker zwembad en daar dan in drijven met je ogen gericht op de palmbomen die de ontelbare sterren omlijstten. Enorme zucht…. Jammer dat mijn camera dat dan niet wil pakken, want ooohhh… ik heb nog nooit zulke mooie sterren gezien!
Het eten is goed, het weer is goed, het gezelschap is goed, het is hier mooi, kortom… alles is goed! Lisa en ik delen een kamer in een hotel aan het strand, met een fijne tuin. De afstand van onze bedden naar de zee is (eerlijk uitgemeten) 30 meter van de branding (bij vloed).
Gisteren werd ik wakker en vond ik zowaar een gedichtje en een kadootje in mijn slipper. Van Lisa, die ik een paar weken heb verteld over Sinterklaas. Erg onverwacht, en erg leuk!
Ondertussen worden hier inmiddels de kerstbomen opgetuigd. Dat is wel een beetje een rare gewaarwording, want ik heb de kerst nog nooit buiten de deur gevierd…
Morgen ga ik weer weg uit dit paradijselijke stukje Vietnam, want het wordt tijd om dingen te regelen voor de kerst. Ik weet nog niet waar ik dat ga vieren, maar ik weet wel dat ik, om iets te regelen naar een grote stad moet….
Saigon dus.. Of Ho Chi Minh City zo je wilt.. De gedachte weer zo’n grote stad in te gaan is iets minder, vanuit dit kleine rustige dorpje gezien, maar wanneer ik mijn kerstmis plannen eenmaal geregeld heb.. (waar, wanneer en hoe) kan ik weer even 2 weken iets relaxt gaan doen…