Van avontuurlijke spring-in-'t-veld via 'n hersenbloeding naar voortijdig gepensioneerde freubelende vrouw met kort lontje.
Na mijn vorige schrijfsel heb ik niks te vroeg gejuicht… Mijn antobiotica kuur is afgelopen, en ik voel me weer helemaal op en top. Inmiddels ook weer het een en ander ondernomen en dat is ook wel weer erg lekker na een tijdje.
Vandaag ben ik vertrokken uit Hanoi, nadat ik daar bijna twee weken was. Weinig gedaan in die twee weken, behalve dan veel spelletjes. Tekken gespeeld in een gameroom, en gedart in het Sheraton. Het hostel was zo ontzettend prettig, dat ik moeite had om weg te komen…
De heerlijk grote pullen thee-met-melk en vers brood met om de dag versgemaakte pindakaas!
Een van de avonden hier op het dakterras gemoedelijk dronken zitten worden met leuk gezelschap, en dat was een fijn moment. Dat je je ineens realiseert dat iedereen hier samen op dat dak zit terwijl we allemaal op onze eigen manier onderweg zijn. Wat mensen op vakantie, wat mensen van Down Under op weg naar Europa, wat mensen uit Europa op weg naar Down Under, en dan nog wat variaties op die thema’s. Heerlijk om daar met een beneveld hoofd over te kunnen mijmeren!
Een minicruise van 2 dagen naar Halong Bay was ook erg leuk, maar wel erg koud. Ondanks dat, en haast geen zon daar was ik toch verbrand geraakt op de boot, dus mijn koppie heeft een mooi kleurtje. Halong Bay is prachtig, dus daar zou ik graag nog eens terugkeren met een geliefde!
Zondagavond zou ik eigenlijk vertrekken met de bus naar Hue, maar wegens geen zin en slechte weerberichten daar dacht ik: mooi niet, ik ga lekker vliegen naar Danang en dan met de taxi naar Hoi An. Een heel eind zuidelijker, en dus ook warmer! Yeuh!
Nadat ik de bus had gecanceld (2 uur voor vertrek) ben ik door leuke australiër (die ik had ontmoet in Halong Bay) gevraagd om mee te gaan op een dagtrip naar de Perfume Pagoda voor de volgende dag, want hij was jarig en zijn reisgezelschap vertrok die avond. Om hem niet alleen te laten gaan, en omdat ik moeite had om weg te komen leek me dat wel een aardig idee. Dit was gisteren, en het is de beste dagtrip die ik ooit gemaakt heb!
Eerst 2 uur in de bus, om vervolgens in een roeibootje door een vietnamees vrouwtje te worden voortgeroeid een uur heen en later weer een uur terug)naar een pad dat een berg opslingert en daar in een grot wezen kijken. Wat een adembenemend landschap!!!! Gewoon fantastisch!!!
De hele dag was het stralend weer en vooral dat roeien was zo ontzettend vredig en geweldig! Ik heb wat mooie (hele mooie) foto’s gemaakt en me zelden zo vermaakt!

Het leuke gezelschap waarmee ik op pad was was serieus leuker dan ik dacht… er sprong toch wel duidelijk iets over…
Vanwege onze scheidende wegen hebben we de hele nacht door Hanoi gelopen, bang dat we in slaap zouden vallen, en tijd zouden ‘missen’ als we in het hostel bleven… Uiteindelijk toch wel een paar uurtjes geslapen, lekker samen op een veel te krap bedje…. zucht… Fijn even slapen, want een grijns op je smoel gaat zeer doen na een uurtje of 10… Geen idee wat we hier nou verder mee gaan doen, maar we hebben in ieder geval afgesproken dat we, (als een soort colportagewet) (je weet wel, die voor impulsief aan de deur aangeschafte encyclopedie’en) een week even gaan kijken of we nog aan elkaar denken of dat we gewoon te erg waren meegesleurd door het mooie weer en het fantastische landschap… En tja… ach… grijns… we zien wel…
Helaas is hij vandaag naar huis gevlogen en dat is wel behoorlijk minder. We konden wel samen naar het vliegveld, want ik vloog een half uur later dan hij….
Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo plots en zo heftig iemand leuk vond… Het afscheid op het vliegveld was dermate romantisch en lief, dat we naast de enkeling die ons geïrriteerd aankeek, zo ongeveer het hele vliegveld een mooie grijns op het gezicht hebben bezorgd…
Voor het geval dat je nog meer over hem gaat horen…
Hij heeft roodachtig haar en is maar een paar centimer langer dan ik.. (met hakken win ik denk ik), hij barst van de sproeten en heeft een schotse oma. Hij begint volgende week met de politieacademie en is gisteren 27 geworden… (en vroeg zich af of dat wel oud genoeg was voor mij… hahahahah). De leukste foto die ik van hem heb is die waarop hij mijn Parodontax uitprobeert (zoute nederlandse tandpasta) wat hij kennelijk niet zo kon waarderen.. Hij komt uit Melbourne (nou ja, in de buurt anyway) en, en, en, geen idee… ik verwacht eigenlijk nog steeds ieder moment wakker te worden…
Zucht… wat is het toch heerlijk om te kunnen doen waar je zin in hebt… :)