Juich Nooit Te Vroeg

In mijn vorige stukje was ik vrij enthousiast over een half droog broodje wat goed verteerd leek te gaan worden. Inderdaad, leek! Dus niet.

Een badkamer is een goede plek om te vertoeven als je je lekker aan het scrubben bent, of je haren wast met iets wat lekker ruikt…
Helaas had ik andere redenen om daar te vertoeven en ook veel te lang. Anyway, nog niet echt beter dus, en ik begon me zorgen te maken… Een leeg busje norit, krampen in mijn armen en benen; dus O.R.S. (BAH!).

Op het moment dat je denkt dat languit uitgestrekt op koude tegels liggen naast de wc zo gek nog niet is, en het tijdelijke verwisselen voor het eeuwige ook zo’n slecht idee niet lijkt wordt het tijd voor actie.
Flinke actie!

Erg blij met een humoristische moeder (“je bent zeker wel blij dat je geen bolletjesslikker bent op dit moment“), en een lieve pa die op rare momenten online was, zodat ik ‘s morgens vroeg even kon melden hoe de zaken ervoor stonden.

Ook veel aandacht van de mensen in het hostel, want de snikkende ‘I wish I was dead’-geluiden uit de badkamer brachten iedereen tot actie. Een aardige Ier die reiki bij me deed, een ander deed boodschappen en haalde bouillon, bananen, rijst, èn uit eigen rugzak kwamen de Zwaardere Middelen.
Gelukkig had ik een Co-Trimaxozol-forte kuurtje… (nou ja, zeg maar kuur) in mijn tas (wegens allergieën voor andere antibiotica), dus dat is makkelijk beginnen.
Opmerkelijk hoe snel je je beter kunt voelen na een pil!
Inmiddels ben ik op dag 3, en WOW wat is het fijn om te kunnen Eten! En Slapen! Gisteren een nacht doorgeslapen… de eerste sinds 5 dagen, en een maaltijd gegeten die normaal werd verteerd, de eerste sinds 6 dagen!

Gisterenochtend dus was de eerste ochtend dat ik wakker werd met een goed gevoel en wat energie. De hele nacht had ik gedroomd van Bacon & Eggs, helaas alleen om er achter te komen dat sinds eergisteren er geen eieren meer te krijgen zijn wegens nieuwe uitbraken van de Avian-Flu (kippendinges). Maar goed, misschien was beginnen met Bacon & Eggs toch niet zo heel slim geweest na een week niks eten… :)

Het ontbreken van Bacon&Eggs mocht natuurlijk de pret niet drukken, ik was zoooo blij dat ik wat binnen kon houden!
Dusssss, tijd voor Veel Liefde Voor Jezelf! En hoe doe je dat beter dan in een Spa?
Dus gisteren heb ik een massage gehad, een facial, een pedicurebehandeling, en mijn nagels mooi laten lakken.. (mijn in Beijing gespleten teennagel ziet er inmiddels bijna weer goed uit). Heerlijk Heerlijk Heerlijk!

Ik geloof dat het slikken van die antibiotica, + het feit dat ik me weer enigszins mens voelde me iets hyperder maakte dan gewoonlijk, dus ben ook nog uit geweest gisteren ook. Triviant in lokale (aussie-run) bar, wat erg moeilijk was (teveel australische vragen over australische tv series en zo, maar met de vragen over topografie en politiek was ik het snelst (hahaha) (je moest op een knop slaan en dan ging je zwaailicht branden!), én ik had de vragen goed. Er waren ook 2 vragen over StarTrek en Sci-Fi, en ook die had ik goed!

Op de terugweg naar huis was ik even verdwaald geraakt. Terwijl ik om me heen opmerkte dat het toch wel wat stiller werd op straat, maar ik dacht dat ik er bíjna was begon ik hem een beetje te knijpen. Toen ik achter een muurtje een man een naald in zijn arm zag duwen wist ik het zeker. DIT WAS NIET GOED!
Ik ben een grote weg op gelopen, heb een auto staande gehouden en gevraagd of ze me in iets drukker gebied konden afzetten. Gelukkig niet van de regen in de drup. Ze keken me vreselijk raar aan; ik liep in mijn eentje in een hele slechte buurt, nowhere near mijn hostel, kennelijk. Ze reden me tot vlak bij de deur van mijn hostel. Helemaal super!

Anyway, Ik voel me weer alive, en het is hoog tijd om plannen te gaan maken…. Halong Bay staat op het programma, maar volgens de weerberichten komt er eerst nog een typhoon aan, dus laat ik die maar even afwachten….
Vooralsnog doe ik dus weinig… Ik heb wel ruim de gelegenheid om veel dvd’s te kijken en te lezen … (Bill Bryson: the Lost Continent.. Hilarisch)

Gisteren ook nog even heel blij geworden van mijn zus die nichtje B. heeft geleerd om tegen de computer te roepen: “Ragna waar Bééén je!??” Heeel Erg Leuk! Ook haar nog voor de camera zien dansen en haar liedjes horen zingen
via skype… Leuk Leuk Leuk…

Nou… De volgende keer ga ik eens kijken of ik iets te vertellen heb over Vietnam in plaats van over mezelf… :) want ik heb hier nog steeds niks of weinig gezien en gedaan… Hoewel… de kerstliedjes die overal beginnen op te duiken geven een soort vreemde sensatie die me doet zoeken naar een trui… (dertig graden hier)