Over De Grens

De grensoversteek van China naar Vietnam.

De grensovergang was érg mooi! Kijk:

We moesten door een temperatuurscanner lopen en er werd goed gekeken of er niemand hoestte, want ze zijn hier nog steeds erg bang voor SARS.

Vanaf de grensovergang ineens weer tekens die te begrijpen zijn (niet dat je de taal kent, maar je kunt in ieder geval de woorden opzoeken, en dat was fijner dan ik had verwacht na maanden omringd te zijn door al die onbegrijpelijk chinese karakters…  (ik wist daar alleen het internet teken). Ook meteen mooi gekleurd geverfde huizen, en franse balkonnetjes…

De busrit hier naar toe was helaas geen 8 maar 11 uur, veraangenaamd door de op repeat staande dvd van 2Unlimited. (fijn hoor, dat Nederlandse export tot hier is doorgedrongen). Er was dus duidelijk wél een Limit; ik was kapot toen ik aankwam… (en mijn hostel niet kon vinden…. plakkend van het zweet met je tas op je rug de weg proberen te vinden in het donker).

Één groot avontuur, Vietnam!
Nou ja, avontuur… eerder een gebrek daaraan….  Hanoi is mooi en warm, voor zover ik vanuit mijn hostel heb kunnen opmaken…
Vanaf mijn aankomst hier (3 dagen geleden) ben ik alleen nog maar ziek geweest. De meest verschrikkelijke diarree die ik ooit heb gehad. (zal jullie de verdere details besparen). Vreemd genoeg denk ik dat het van westers eten is… (had me laten verleiden door een pizza). Bah bah bah…

Een leeg busje Norit verder knap ik nu gelukkig een beetje op, want ik was bijna op het punt dat ik er maar eens wat antibiotica in ging gooien… Vandaag is er een droog half broodje ingebleven, maar ben nu een beetje bang om weer te gaan eten….

Gelukkig ben ik een een fijn hostel met airco in de slaapkamer en een fijn dakterras vanwaar ik heerlijk op en neer naar de plee kon rennen. Australiers runnen het, en het stikt hier dan ook van de ozzies, kiwis, engelsen en canadezen… (en nog knappe ook!)  Weer eens een welkome afwisseling na al die busladingen chinese toeristen. Fijn om weer eens (veel) engels om me heen te horen! Het hostel is gevonden via www.hostelworld.com wat een goeie bron van info is.

Gelukkig heb ik er nog steeds zin in, en genoeg tijd om op te knappen. In Hanoi valt een hoop te winkelen, massages te doen en dingen te bekijken….  het mausoleum van Ho (Chi Minh) en zo…  Al wel gezien is de St. Josephs Cathedral (ja pa), maar meer omdat ik daar voorbij kwam toen ik hier aankwam… hehehe

Ondertusen maak ik liggend op bed of hangend in hangmat plannen over wat ik ga doen als ik beter ben..
Ga ik me laten masseren, of moet ik gaan winkelen?? Dit lijkt me een plek waar ik een serieus gat in mijn budget kan gaan slaan; en derhalve gevaarlijk..
Van mooie bamboe keukenspullen tot kleren, zijden handtassen en god weet wat voor moois ik nog niet eens heb gezien! Daarnaast heeft mijn mama de vorige week over het hoofd gezien dat haar opmerking “gewoon gaan winkelen meid; als je meer geld nodig hebt moet je maar bellen” nu nog resoneert in mijn hoofd… hehe Dom dom dom.
Maar eerst maar een beetje in mijn hostel rondhangen totdat mijn buzz van deze nieuwe stad weer een beetje is gezakt, én tot mijn lijf weer naar behoren werkt natuurlijk!

Heb inmiddels al wel spijt dat ik niet naar Guilin en Yanschou ben gegaan in China, maar ach, je moet iets hebben om terug naar te willen nietwaar?