Regen in Lijiang

Het is even wennen om weer ‘volop’ in China te zijn.

Ik ben in Lijiang, Wat een enorm mooie stad! Het oude centrum dan… De omliggende chinese stad is gewoon nogal chinees en niet zo bijzonder.. (seen one of them, you’ve seen them all).
The Old Town is een groot doolhof, Efteling-mooi. (unesco wereld erfgoed sinds 1997) Mooie straatstenen met mooie riviertjes die de stad doorkruisen met het helderste water wat ik ooit gezien heb, compleet met Koikarpers, en ‘s avonds overal rode lampionnen. Mooie mensen (Naxi) en goed eten (zoals eigenlijk overal tot dusver in China)..
Jammer dat het geen mooi weer is. (ik ben wel weer toe aan het gevoel van zon op mijn huid… het is tenslotte vakantie!) Soms verlang ik even naar een bank om lekker met een boek en centrale verwarming op weg te kruipen…
De lokale bevolking zegt dat het ongebruikelijk koud is, maar daar heb ik nu vrij weinig aan…

Na heeel veel regen had ik uiteindelijk besloten om verder naar het zuiden te reizen, naar Dali om precies te zijn.
Op mijn voorgenomen dag van vertrek was het ineens stralend weer en heb ik toch maar een bus geregeld naar de Tiger Leaping Gorge. (volgens de legende heeft een tijger de sprong van de ene naar de andere kant gemaakt)
Wie weet hoe lang deze plek nog bestaat, want ook hier plant China een dam…

Waar ik vandaag super blij mee ben:
Door het mooie weer zie ik ineens dat deze stad omringd is door schitterende bergen!
Ik heb een fijne pc gevonden, (waar ik ook op kan msnnen, al is er nu nog niemand op), in een mooi vormgegeven Bookshop, waar ze de lekkerste Chocoladecake en appeltaart verkopen…
De eigenaars zijn een Chinese vrouw die getrouwd is met een Belgische man, en als je weggaat zwaait hun kleine peuter en roept Au Revoir!!
Erg Leuk!!!

Ik ga nog even genieten van deze eftelingstad.. Heb je iets of iemand te herdenken? Dan koop je hier een kaarsje om het over het glasheldere water wat door de stad stroomt weg te laten drijven.

Ik heb een fijn stapelbedje bij mama in Mama’s Naxi Guesthouse. Dit Guesthouse ligt midden in het doolhof van het oude Lijiang. Ik had ervan gehoord en ergens gevraagd naar haar. Bij een supermarkt wisten ze wie ze was en zijn ze haar gaan halen om mij door het doolhof te loodsen. Mama is ook echt een beetje een mama. Zoveel eten als zij denkt dat ik kan verstouwen, ongelooflijk. En ze bemoeit zich met alles.

About these ads